غزل شمارهٔ ۳۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات زندگی، مرگ، و گذران زمان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که زندگی همچون ساز و سرودی است و انسان‌ها مانند آهنی در زیر فشار زمان خواهند ماند. او تأکید می‌کند که باید از زندگی بهره‌برداری کرد و به یاد داشته باشیم که عمر بسیار زودگذر است. همچنین اشاره می‌شود که باید به دوستان و عزیزان خود توجه کنیم و از آن‌ها وداع نکرد. شاعر نسبت به ضایع کردن عمر و درگیر شدن در مسائل بی‌ارزش هشدار می‌دهد و تأکید می‌کند که زندگی باید با هدف و معنا سپری شود.
چه سازی سرای و چه گویی سرودفروشو بدین خاک تیره فرود
هوش مصنوعی: آیا موسیقی مینوازی و چه آهنگی سر میدهی؟ پس این خاک سیاه را رها کن و پایین بیا.
یقین‌دان که همچون تو بسیار کسفکندست در چرخ چرخ کبود
هوش مصنوعی: بدان که مانند تو افراد زیادی در چرخ زندگی به حالتی مشابه افتادهاند.
چه برخیزد از خود و آهن تو راچو سر آهنین نیست در زیر خود
هوش مصنوعی: اگر خودت را به حرکت در نیاوری، نمیتوانی مانند آهنی سرسخت و مقاوم بشوی، چرا که زیر فشار و چالشها نمیتوانی بر خودت فایق آیی.
اگر جامهٔ عمر تو زآهن استاجل بگسلد از همش تار و پود
هوش مصنوعی: اگر زندگیات مانند لباسی از آهن باشد، مرگ برای تو آن را از هم خواهد پاشید.
اگر سر کشی زین پل هفت طاقسر و سنگ ماننده آب رود
هوش مصنوعی: اگر از این پل هفت طاق عبور کنی، مانند آب رود از سنگ و سر بالا خواهی رفت.
ز سرگشتگی زیر چوگان چرخچو گویی ندانی فراز از فرود
هوش مصنوعی: از سردرگمی ناشی از چرخش زمان، به نظر میرسد که نمیدانی بالا چیست و پایین کجاست.
چو دور سپهرت نخواهد گذاشتز دور سپهری چه نالی چو رود
هوش مصنوعی: وقتی آسمان دور از تو باشد، چه فایدهای دارد که مانند رود، به خاطر دوری خود ناله کنی؟
رفیقان هم‌راز را کن وداععزیزان همدرد را کن درود
هوش مصنوعی: دوستان نزدیک و هم‌راز خود را وداع کن و به عزت و احترام به عزیزان همدرد سلام بفرست.
درخت بتر بودن از بن بکنز شاخ بهی کن کلوخ آمرود
هوش مصنوعی: درخت خرابتر از ریشهاش را بکن و از شاخهاش چیز خوب به دست نیاور.
مکن همچو عطار عمر عزیزهمه ضایع اندر سرای و سرود
هوش مصنوعی: عمر گرانقدر خود را بیهوده و بدون هدف صرف نکن، مانند عطار که تمام زندگیاش را در پی شعر و سرود گذراند.