غزل شمارهٔ ۴۷۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق و جستجوی وصال معشوق است. شاعر به تفاوت بین خود و معشوق اشاره میکند و بیان میکند که چگونه به خاطر وجود معشوق، محدودیتهایی بر او حاکم است. او از اشتیاقش به معشوق سخن میگوید و ابراز میکند که حتی اگر نتواند به وصال برسد، این اشتیاق همچنان او را به سمت معشوق میکشاند. در ادامه، شاعر به گفتگویی خیالی اشاره میکند که در آن به او پیشنهاد میشود تا از جامی بنوشد تا مست عشق شود. با این حال، شاعر تأکید میکند که او از جهل و نادانی رنج میبرد و در نهایت به یک روشنایی یا حقیقت بالاتر دست مییابد که او را از محدودیتهای دنیوی رها میکند. در پایان، او به قدرت جاودانه عشق و زمان اشاره میکند و میگوید که عمر او فراتر از مرزهای زمانی و مکانی است.
تو بلندی عظیم و من پستمچکنم تا به تو رسد دستم
هوش مصنوعی: تو در مرتبهای بلند و بزرگ قرار داری و من در جایگاهی پایین و کوچک هستم. من تلاش میکنم تا به تو نزدیک شوم و دستی به دستت برسانم.
تا که سر زیر پای تو ننهمنرسم بر چنان که خود هستم
هوش مصنوعی: برای اینکه به آنچه هستم برسم، باید سرم را به پای تو بگذارم.
تا چنین هستیی حجابم بودآن ز من بود رخت بربستم
هوش مصنوعی: تا زمانی که این ویژگی در وجودم بود، مانع من بود و از من فرار کردم.
چون ز هستی خویش نیست شدملاجرم یا نه نیست یا هستم
هوش مصنوعی: وقتی که از وجود خودم بیخبر شدم، ناگزیر به این فکر میرسم که یا اصلاً وجود دارم یا اینکه موجودیت من در حالتی دیگر است.
گرچه وصل تو نیست یک نفسماشتیاق تو هست پیوستم
هوش مصنوعی: هرچند که به وصال تو نرسیدهام، اما اشتیاق تو در وجودم احساس پیوند و نزدیکی ایجاد کرده است.
خود تو دانی کز اشتیاق تو بوددر دو عالم به هرچه پیوستم
هوش مصنوعی: تنها خودت میدانی که من به خاطر عشق و اشتیاق به تو در این دو جهان به هر چیزی وابسته شدم.
دوش عشقت درآمد از در دلمن ز غیرت ز پای ننشستم
هوش مصنوعی: دیشب عشق تو به دل من وارد شد و از شدت حسادت نتوانستم از پا بیفتم.
گفت بنشین و جام و جم در دهتا ز جام جمت کنی مستم
هوش مصنوعی: گفت که آرام بنشین و تا دیوانگی و شادابی را از جامی پرکنم، خمار مستی و شادیام را از جام خاصی به دست آور.
گفتمش جام جم به دستم بودطفل بودم ز جهل بشکستم
هوش مصنوعی: به او گفتم که جام جم در دست من بود، اما من کودک بودم و از نادانیام آن را شکستم.
گفت اگر جام جم شکست تورادیگری به از آنت بفرستم
هوش مصنوعی: اگر جام جم بشکند و تو آسیب ببینی، کسی دیگر به جای تو برایم بهتر خواهد بود.
سخت درمانده بودم و عاجزچون شنیدم من این سخن رستم
هوش مصنوعی: به شدت در困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困困难
آفتابی برآمد از جانممن ز هر دو جهان برون جستم
هوش مصنوعی: خورشیدی در وجودم طلوع کرد و من از هر دو دنیا رهایی یافتم.
از بلندی که جان من بر شدعرش و کرسی به جمله شد پستم
هوش مصنوعی: از اوج و بلندی که جانم به آن رسیده، عرش و کرسی به کلی بر من فرود آمدهاند.
چون شوم من ورای هر دو جهانماه و ماهی فتاد در شستم
هوش مصنوعی: وقتی که من از مرزهای هر دو جهان عبور کنم، ماه و ستاره در دست من خواهند افتاد.
عمر عطار شد هزاران قرنچند گویی ز پنجه و شستم
هوش مصنوعی: عمر عطاری هزاران قرن گذشته است، حالا چه میتوانی از دست و پنجهام بگویی؟