غزل شمارهٔ ۷۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شیرینی لب معشوق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که زیبایی و جذابیت او منحصر به فرد است. او به رفتارهای نادرست و بدی‌های معشوق اشاره دارد و می‌گوید که با همه دنیا او را مقایسه نمی‌کند. شاعر در عین حال، از قول معشوق می‌گوید که او را ترک کند، اما تأکید می‌کند که چنین چیزی ممکن نیست و او نمی‌تواند به این خواسته عمل کند. سرانجام، اشاره می‌کند که وقتی از عطار عبور کنیم، با زبان شیرین او از صفات دیگران آگاه خواهیم شد.
ای شکر با لب تو شیرین نهپیش زلف تو مشک مشکین نه
هوش مصنوعی: ای شکر، لب تو به اندازهای شیرین است که در برابر زلف تو، رنگ مشک به نظر میرسد.
ماهرویان ره جفا سپرندبا همه کس ولیک چندین نه
هوش مصنوعی: زیبارویان به همه آسیب میزنند و میستایند، اما این رفتارشان تا چه اندازه ادامه خواهد داشت؟
گفته‌ای ترک تو بخواهم کردهرچه خواهی بکن ولی این نه
هوش مصنوعی: گفته‌ای اگر میخواهی ترک کنم، هر کار که میخواهی انجام بده، اما این کار را نکن.
چون ز عطار بگذری کس رادر صفاتت زبان شیرین نه
هوش مصنوعی: وقتی از عطار عبور کنی، هیچکس نمی‌تواند در مورد خوبیهای تو با زبانی شیرین صحبت کند.