غزل شمارهٔ ۷۵۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنج عاشقانه است. شاعر از دلتنگی و سوختن جانش به دلیل جدایی و عدم وصال معشوق سخن می‌گوید. او وعده‌های معشوق را یادآوری می‌کند که در نهایت به واقعیت نپیوستند و او را به شدت آزار داده‌اند. احساساتی چون ناامیدی، غم و سوختن روح در اثر عشق ناکام، محورهای اصلی شعر را تشکیل می‌دهند. شاعر همچنین به حسرت و انتظار برای وصال معشوق اشاره می‌کند و در نهایت از معشوق می‌خواهد که به حال دل او رحم کند و بیشتر از این آتش نراند.
جانا دلم ببردی و جانم بسوختیگفتم بنالم از تو زبانم بسوختی
هوش مصنوعی: ای جانا، تو دل مرا به دست آوردی و جانم را سوزاندی. خواستم از تو شکایت کنم، اما زبانم را هم سوزاندی.
اول به وصل خویش بسی وعده دادیمواخر چو شمع در غم آنم بسوختی
هوش مصنوعی: ما در ابتدا وعده‌های زیادی برای اینکه به وصال هم برسیم دادیم، اما در پایان، مانند شمعی که در غم خاموشی خود میسوزد، دچار حسرت و اندوه شدم.
چون شمع نیم کشته و آورده جان به لبدر انتظار وصل چنانم بسوختی
هوش مصنوعی: من مانند شمعی هستم که نیمی از آن سوخته و جانم در حال رفتن است، در انتظار وصالی، که تو مرا اینگونه سوزاندی.
کس نیست کز خروش منش نیست آگهیآگاه نیستی که چه سانم بسوختی
هوش مصنوعی: هیچکس نیست که از فریاد من باخبر نیست. آگاهی نداری که چگونه به خاطر تو سوختهام.
جانم بسوخت بر من مسکین دلت نسوختآخر دلت نسوخت که جانم بسوختی
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و احساساتم رنج زیادی کشیدم، اما تو هیچ توجهی به احساسات من نکردی و در نهایت این درد و رنج من بود که باعث سوختن جانم شد.
تا پادشا گشتی بر دیده و دلماینم به باد دادی و آنم بسوختی
هوش مصنوعی: وقتی که پادشاه شدی، من همه چیز را فدای تو کردم و قلبم را برایت سوزاندم.
گفتم که از غمان تو آهی برآورمآن آه در درون دهانم بسوختی
هوش مصنوعی: گفتم از درد و غم تو نالهای سر میزنم، اما آن ناله در درون گلوی من سوزانده شد.
گفتی که با تو سازم و پیدا شوم تو راپیدا نیامدی و نهانم بسوختی
هوش مصنوعی: تو گفتی که من با تو هماهنگ میشوم و خود را به تو نشان میدهم، اما تو نداشتی و در خاموشی من را سوزاندی.
یکدم بساز با دل عطار و بیش ازینآتش مزن که عقل و روانم بسوختی
هوش مصنوعی: لحظهای با دل عطار همدلی کن و بیشتر از این بیجا آتش نزن، زیرا از شدت حرارت تو عقل و احساس من را سوزاندهای.