غزل شمارهٔ ۷۸۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و رنجی است که شاعر در پی عشق و جدایی تجربه می‌کند. او به طور مکرر از امتحانات و سختی‌هایی که در ارتباط با عشقش می‌کشد، سخن می‌گوید و به معشوقش می‌گوید که چگونه کینه‌اش را در دل نگه می‌دارد. شاعر احساس ضعف و ذلت می‌کند و مانند خاکی بر زمین افتاده، حاکی از اندوه و عذابی است که تحمل می‌کند. او به معشوقش می‌گوید که همچنان به او توجه دارد و از عشقش دست نمی‌کشد، حتی اگر در این مسیر زخم‌های جدیدی بخورد. در نهایت، شاعر به شدت از عشق رنج می‌برد و خود را در برابر آن ضعیف می‌بیند، اما همچنان امیدی به وصال دارد.
هر دمم در امتحان چندی کشیدامنم در خون جان چندی کشی
هوش مصنوعی: مرا هر لحظه مورد آزمایش قرار میدهی و به خاطر ناملایمات روزگار، دلم را به زحمت میاندازی و به درد و رنج میاندازی.
مهربان خویشتن گفتم تو راکینهٔ آن هر زمان چندی کشی
هوش مصنوعی: به خودم گفتم که تو باید مدتی را تحمل کنی و از کینه و دشمنی خود نسبت به دیگران بگذری.
همچو خاکم بر زمین افتاده خوارسر ز من بر آسمان چندی کشی
هوش مصنوعی: من مانند خاکی هستم که بر زمین به ذلت افتادهام، تو میتوانی برای مدتی سرم را به آسمان ببری.
چون جهان سر بر خطت دارد مدامچون قلم خط بر جهان چندی کشی
هوش مصنوعی: چون جهان همیشه تحت تأثیر توست، مانند اینکه قلمی بر روی کاغذ میکشی و آثارش را میسازی.
در غمت چون با کناری رفته‌امتو به زورم در میان چندی کشی
هوش مصنوعی: زمانی که در غم تو دور شدهام و از تو فاصله گرفتهام، تو به زحمت میکشی و مدتی طولانی مرا در میان خود نگه میداری.
بر تو دارم چشم از روی جهانبر من از مژگان سنان چندی کشی
هوش مصنوعی: من به تو نگاه میکنم و از دنیای بیرون غافل شدهام، اما تو از چشمان زیبا و لطیفت به من نگاهی میکنی که گویی میخواستی با تیرهای عشق من را هدف قرار دهی.
همچو شمعی سر نهادم در میانبر سرم تیغ از میان چندی کشی
هوش مصنوعی: همچون شمعی در میان قرار گرفتم، و بر سرم سختیها و مشکلاتی وجود دارد که باید مدتی با آنها دست و پنجه نرم کنم.
پیشکش می‌سازمت گلگون اشکرخش کبرت را عنان چندی کشی
هوش مصنوعی: به تو هدیه میدهم که با گلهای زیبا آرایش شده، و اشکهای صورتت را زینت میبخشم. کمی صبر کن تا در زندگیات تغییرات خوبی به وجود آورم.
چون سپر بفکندم و بگریختمتو به کین من کمان چندی کشی
هوش مصنوعی: وقتی که سپر را کنار گذاشتم و فرار کردم، تو به خاطر انتقام من چندین بار کمان را کشیدی.
کینت از صد مهر خوشتر آیدمکین ز چون من مهربان چندی کشی
هوش مصنوعی: من از محبت تو که به اندازه صد مهر است خوشحالترم، زیرا این محبت را از کسی چون من که مهربانیاش را مدتی تحمل کرده، دریافت کردهای.
بر سرم آمد لاشهٔ صبرم ز عجزتنگ اسب امتحان چندی کشی
هوش مصنوعی: مشتاقانه برمیشمرم و به خاطر عدم تواناییام، دیگر صبرم تمام شده و دلم پر از ناتوانی است. چقدر باید در آزمونهای زندگی صبر کنم و تحمل کنم؟
بس سبک دل گشتی از عشق ای فریدجان بده بار گران چندی کشی
هوش مصنوعی: ای فرید، به خاطر عشق بسیار سبکبار و راحت شدهای، اما بدان که باید مدتی بار سنگینتری را به دوش بکشی.