گفتهٔ واسطی که گذارش بر گور جهودان افتاد

هوش مصنوعی: در این شعر، یک واسطی به فکر و حیرت افتاده و از اوضاعی که در آن قرار دارد، سرگردان شده است. او به یک گروه جهودان (یهودیان) نگاه می کند و متوجه می شود که آنها در شرایطی عذرخواهانه قرار دارند. وقتی این موضوع به قاضی می‌رسد، قاضی آن را انکار می‌کند و نمی‌پذیرد. واسطی می‌گوید که این مردم معذورند و تأکید می‌کند که حکم خداوند شامل همه معذوران است. شخص دیگری ابراز عشق به معشوقش می‌کند و بیان می‌کند که تمامی دنیا را دیده و تنها به عشق او وفادار است. عاشق از جانش برای عشق خود می‌گذرد و به دنبال وصل محبوبش است. سپس می‌گوید که دعوی عشق نمی‌تواند با لاف زدن به حقیقت بپیوندد، زیرا عشق واقعی فراتر از مجرد صحبت‌هاست و باید به عمل و حقیقت عشق نزدیک شود. در انتها، از دوستی که می‌تواند آزاردهنده باشد، صحبت می‌شود و بر اهمیت عشق واقعی تأکید می‌شود.