حکایت مردی که گشایش میخواست و جواب رابعه به او
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به انسانی اشاره می‌کند که بی‌دلیل از خداوند درخواست کمک می‌کند و در پی گشوده شدن درهایی به سوی خیر و راهیابی است. اما رابعه، که به نوعی نماد آگاهی و حقیقت است، به او یادآوری می‌کند که دروازه‌های بسته‌ای وجود ندارد و انسان باید خود را از غفلت بیدار کند.
بی‌خودی می‌گفت در پیش خدایکای خدا آخر دری بر من گشای
هوش مصنوعی: شخص ناامیدانه و بیخودانه از خدا میخواهد که درهای رحمت و نعمت را به روی او بگشاید.
رابعه آنجا مگر بنشسته بودگفت ای غافل کی این در بسته بود
هوش مصنوعی: رابعه در آنجا نشسته بود و به کسی گفت: ای نادان، کی این در بسته بود؟