(۲) حکایت ابرهیم علیه السلام با نمرود
هوش مصنوعی: در این شعر به داستان نمرود و ابراهیم اشاره شده است. نمرود، با وجود قدرت و ثروت بالایش، به دلیل تکبرش در برابر خداوند دچار هراس و ضعف می‌شود. او با وجود داشتن گنجینه‌ای پر از جواهرات، از یک پشه به وحشت می‌افتد و به ابراهیم پیشنهاد می‌دهد که اگر دعایی کند تا از فضل خدا نور ایمان به او عطا شود، از ثروتش به او خواهد بخشید. ابراهیم در اینجا با توکلی خالص به درگاه خداوند دعا می‌کند تا قفل دل نمرود باز شود و او را به ایمان هدایت کند. در ادامه، پیام الهی می‌رسد که ابراهیم از وسوسه نمرود رها شود، زیرا ایمان حقیقی عطای الهی است و نه چیزی که بتوان به زور به دست آورد. در نهایت این نکته ذکر شده که بزرگان هیچگاه در طلب ایمان و حقیقت آرام نمی‌نشینند و همواره در جستجوی کمالند.
مگر نمرود را چون هشتصد سالبرآمد تیره شد حالی بر او حال
هوش مصنوعی: آیا نمرود را به یاد داری که پس از هشتصد سال زندگی، چهرهاش دگرگون شد و حال او نیز تغییر کرد؟
اگرچه از تکبّر پیل‌تن بودولی یک پشّه او را راه‌زن بود
هوش مصنوعی: هرچند او بسیار بزرگ و قدرتمند بود، اما یک موجود کوچک هم میتوانست او را تحت تاثیر قرار دهد و به زحمت بیندازد.
یقینش شد که چون انکار کرده‌ستخدای این پشه را بر کار کرده‌ست
هوش مصنوعی: او به یقین رسید که به خاطر انکارش، خداوند این پشه را به وجود آورده است تا او را به تفکر وا دارد.
به ابرهیم گفت او که‌آشکار‌ستکه اکنون گنج من بیش از هزار‌ست
هوش مصنوعی: به ابراهیم گفت: او که نمایان است، گنجینهام اکنون بیش از هزار است.
همه پُر زرِّ سرخ است و جواهربه تو بخشم، دعایی گوی آخر!
هوش مصنوعی: همه چیز پر از طلا و جواهر است و اگر بخواهم، همه را به تو میدهم. فقط یک دعا برایم بکن!
که تا از فضل و رحمت حق تعالیدهد از نور ایمانم کمالی
هوش مصنوعی: تا زمانی که خداوند با لطف و رحمتش، نور ایمانم را کامل کند.
خلیل آنجا نهادش روی بر خاکزبان بگشاد کای دارندهٔ پاک
هوش مصنوعی: خلیل در آن مکان بر زمین نشست و زبان به سخن گشود و گفت: ای کسی که پاک و نیکو هستی، و به دست تو همهچیز است.
ز دل برگیر قفل این بی‌خبر رابجنبان سلسله، بگشای در را
هوش مصنوعی: دل این غافل را رها کن و با جنبش زنجیر، در را باز کن.
به ایمان تازه‌گردان جان مستشبه فضل خود ممیران بت‌پرستش
هوش مصنوعی: با قدرت و بخشش خود، جان او را که به بتپرستی مشغول است تازه کن و از دنیا نبر.
خطاب آمد ز حضرت کای پیمبرتو فارغ شو ازو و رنج کم بر
هوش مصنوعی: این پیام از سوی خداوند به پیامبر است که او را به بینیازی از نگرانیهای دنیا دعوت می‌کند و به او میگوید که این بار از سختیها و رنجها کاسته شده و باید از آنها فاصله بگیرد.
که ما را نیست ایمان بهاییکه هست این گوهر‌ِ ایمان عطایی
هوش مصنوعی: ما به اندازهای که باید، ایمان نداریم؛ چرا که این گوهر ارزشمند ایمان، موهبتی است که از طرف خداوند به ما داده شده است.
که چون خواهیم فرمانی درآیدز ترسایی مسلمانی برآید
هوش مصنوعی: وقتی که بخواهیم دستوری صادر کنیم، ترس از یک مسلمان، ما را وادار به عمل می‌کند.
بزرگانی که استغناش دیدندنه شب خفتند و نه روز آرمیدند
هوش مصنوعی: افراد بزرگ و قدرتمند که توانایی خود را شناختند، نه در شب خوابیده و نه در روز استراحت کردند.
چو کور از نقطهٔ اسرار بودندهمه سرگشته چون پرگار بودند
هوش مصنوعی: همه مانند افرادی نابینا هستند که از جزئیات و رازهای پنهان بیخبرند، و به همین دلیل سرگردان و آشفتهاند، مانند پرگاری که در حال حرکت به دور خودش میچرخد.
چو کس را از دم آخر خبر نیستازان دم حصّه جز خوف و خطر نیست
هوش مصنوعی: هیچکس از پایان کار خود آگاهی ندارد و در آن لحظه تنها چیزی که باقی میماند، ترس و خطر است.