(۴) حکایت دیوانه‌ای که سر بر در کعبه می‬‌زد

هوش مصنوعی: شاعری در شب در پیش کعبه نشسته و از غم و درد دل خود می‌گوید. او به خداوند می‌گوید که اگر در را به رویش باز نکند، مانند حلقه‌ئی به دور در می‌چرخد و از شدت درد جانش به تنگ می‌آید. ناگهان صدایی از معبود می‌رسد که به او می‌گوید که مانند بت‌ها درون کعبه شکسته است. شاعر درمی‌یابد که اگر خود را از بندگی رها کند، بهبت خود تبدیل خواهد شد. او به بزرگی اشاره می‌کند که وقتی صدای هاتف را می‌شنود، دچار تأمل می‌شود و از شدت غم به خاک می‌افتد. در نهایت، شاعر می‌گوید که نباید در برابر چنین درد و غمی بی‌هدف فریاد زد.