(۱۳) حکایت موسی علیه السلام در کوه طور با ابلیس
هوش مصنوعی: در این شعر، موسی (پیامبر) بر کوه طور می‌رفت که ابلیس (شیطان) به او رسید و از او پرسید چرا پیش آدم سجده نکرد. ابلیس، دلیل نپذیرفتن سجده را اراده خداوند می‌داند و از دوستی‌اش با خدا صحبت می‌کند. شایان ذکر است که ابلیس به خاطر کینه‌اش از آدم و عدم سجده، در بند گناه افتاده و از رحمت خدا دور شده است.
به موسی می‌گوید که اگر جادوگری و قدرت می‌خواهی، باید بدان که هر کس در بند جادو بماند، هرگز آزاد نخواهد شد. به او هشدار می‌دهد که اگر بخواهد واقعاً جادوگر باشد، باید درستی و صداقت را دنبال کند.
در نهایت، شعر به این نکته می‌رسد که جادو و قدرت واقعی در پیراستگی از شیطان و درستی در عمل است و اگر کسی بخواهد حقیقت را عبدی بیابد، باید از عواملی همچون کینه و حسد دوری کند.
شبی موسی مگر می‌رفت بر طوربه پیش او رسید ابلیس از دور
هوش مصنوعی: موسی شبانه به کوه طور می‌رفت که ناگهان ابلیس از دور به او نزدیک شد.
چنین گفت آن لعین را کای همه دمچرا سجده نکردی پیش آدم
هوش مصنوعی: او به آن موجود شیطانی گفت: ای کسی که در هر لحظه، چرا در برابر آدم سجده نکردی؟
لعینش گفت ای مقبولِ حضرتشدم بی‌علّتی مردودِ قدرت
هوش مصنوعی: او می‌گوید: ای کسی که مورد پذیرش و توجه قرار گرفتهای، من بدون هیچ دلیلی از قدرت طرد شدم.
اگر بودی بر آن سجده مرا راهکلیمی بودمی همچون تو آنگاه
هوش مصنوعی: اگر تو بر من سجده میکردی، مانند یک یهودی راهی برای من فراهم میشد.
ولی چون حق تعالی این چنین خواستچه کژ گویم نیامد این چنین راست
هوش مصنوعی: اما حالا که خداوند این گونه اراده کرده است، چه بگویم که این حقیقت به نظر نادرست میآید.
کلیمش گفت ای افتاده در بندبود هرگز ترا یاد خداوند
هوش مصنوعی: کلیم به او گفت: ای کسی که در دام افتادهای، هرگز یاد خداوند را فراموش نکن.
لعینش گفت چون من مهربانیفراموشش کند هرگز زمانی
هوش مصنوعی: او به او گفت، وقتی که من محبت او را فراموش نکردهام، هرگز زمانهای پیدا نخواهد شد که محبتش را از یاد ببرم.
که همچو نانک او را کینهٔ نیستمرا مهرش درون سینهٔ نیست
هوش مصنوعی: من مانند نانک (شخصیتی مذهبی) هیچ کینهای از او ندارم و در دل من عشق او جای دارد.
بلعنت گرچه از درگاه دورستولی از قولِ موسی در حضورست
هوش مصنوعی: هرچند که نفرین به دور از درگاه الهی است، اما به خاطر سخن موسی، در نزد او حاضر و مورد توجه است.
اگرچه کرد لعنت دلفروزشازان لعنت زیادت گشت سوزش
هوش مصنوعی: هرچند دلبری که لعنتی به دل من فرستاد، باعث شد که آن لعنت به آتش و سوزش بیشتری تبدیل شود.
چو شیطان این چنین گرمست د رراهتو چونی ای پسر در عشقِ دلخواه
هوش مصنوعی: چطور ممکن است که شیطان اینقدر در تلاش و فعال در راه تو باشد، ای پسر، تو در موضوع عشق چه وضعیتی داری؟
اگر تو جادوئی می‌خواهی امروزبلعنت شاد شو ورنه بیاموز
هوش مصنوعی: اگر به دنبال جادو و شگفتی هستی، امروز را با خوشحالی بگذران؛ وگرنه بهتر است یاد بگیری.
ببین تا چند گه هاروت و ماروتبمانده سرنگون بی آب و بی قوت
هوش مصنوعی: نگاهی بینداز به این که چقدر از هاروت و ماروت، بدون آب و نیرو، به حالتی افتاده و زمینگیر ماندهاند.
در آن چاهند دل پر خون و محبوسشده از روزگار خویش مأیوس
هوش مصنوعی: در دلها چاهی از غم و اندوه وجود دارد که در آن محبوس شدهاند و از زندگی و روزگار خود ناامید هستند.
چو ایشانند اُستاد زمانهشده در جادوئی هر دو یگانه
هوش مصنوعی: وقتی که آنها در این هنر به کمال رسیدهاند، به استادان زمانه خود تبدیل شده و در جادوگری به نحو خاصی یگانه و منحصر به فرد هستند.
چو نتوانند کردن خویش آزادکسی زان علم هرگز کی شود شاد
هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند خود را آزاد کند، هرگز از آن علم خوشحال نخواهد شد.
اگر تو جادوئی داری جهانیعصائی بس نهنگش در زمانی
هوش مصنوعی: اگر تو قدرت جادوگری داری، میتوانی با یک چوب جادویی دنیا را زیر و رو کنی.
چو چندان سِخر گم شد در عصائینگردد گم درو جز ناسزائی
هوش مصنوعی: زمانی که مادهای در جایی گم شود، اگر به اندازه کافی در آن مکان ناپدید شده باشد، تنها چیزی که باقی میماند، شنیدههای ناپسند است.
ترا در سینه شیطانیست پیوستکه گردد ز آرزوی جادوئی مست
هوش مصنوعی: در دل من شیطانی است که به صورت دائمی وجود دارد و به واسطهی آرزوهای خیالانگیز، مرا مست و سرمست می‌کند.
اگر شیطان تو گردد مسلمانشود سحر تو فقه و کفر ایمان
هوش مصنوعی: اگر شیطان به سمت اسلام بیاید، جادوی تو میتواند سبب شود که آداب و احکام دینی و کفر و ایمان نیز دچار تغییر و تاثیر شوند.
ز اهل خلد گردی جاودانهکند شیطان سجودت بی بهانه
هوش مصنوعی: اگر بندهای از اهل بهشت قرار بگیرد، شیطان بدون هیچ دلیلی به او احترام میگذارد و سجده می‌کند.
بیان کردم کنون سحر حلالتکزین سحرست جاویدان کمالت
هوش مصنوعی: اکنون راز و رمز خاصی را بیان میکنم که این راز، سحری است که همیشه و بهطور مداوم به کمال و زیبایی تو میافزاید.
چو گِرد این چنین سحری توان گشتچنین باید شدن نه آنچنان گشت
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی مانند این جادو و سحر به دور خود بچرخی، باید به این شکل تغییر کنی، نه به شیوهای دیگر.