تناجی
عطار نیشابوری

المقالة السابع عشر

پسر گفتش بر محبوب و معیوبتو می‌دانی که ملکت هست مطلوب
بزرگان و حکیمان زبردستبایشان قوت می‌جویند پیوست
نه هرگز جمع دیدم نه پریشانکه فارغ بود از درگاه ایشان