(۳) حکایت نوشروان عادل
هوش مصنوعی: نوشروان عادل می‌گوید که اگر مرگ تو به دست درویشی باشد بهتر از آن است که با نان بی‌ارزش سیر شوی. او توصیه می‌کند که با اهل دنیا در جست‌و‌جو و ستیزه نباشی چون آن‌ها فقط به ظاهر و دنیا وابسته‌اند و در حقیقت به ارزش‌های اخلاقی و معنوی پایبند نیستند. ثروت و مقام دنیا در نهایت به درد نمی‌خورد و اگر اخلاص در کارهایت وجود نداشته باشد، عاقبت بدی در انتظار تو خواهد بود. بنابراین، هر چیزی که در دنیا کمال دارد، در دین به‌عنوان بار سنگین محسوب می‌شود.
چنین گفته‌ست نوشروانِ عادلکه گر میری ز درویشی قاتل
هوش مصنوعی: نوشروانِ عادل گفته است که اگر کسی در مقام سلطنت از درویشی خارج شود، در حقیقت به کشتن خود میپردازد.
ترا بهتر بوَد آن زخمِ شمشیرکه از نان فرومایه شوی سیر
هوش مصنوعی: بهتر است زخمی که به خاطر شمشیر وارد می‌شود را تحمل کنی تا اینکه از نان و خوراکی بی‌ارزش سیر شوی.
مشو با اهلِ دنیا در ستیزهکه مرداریست و مشتی کِرم ریزه
هوش مصنوعی: با افراد دنیوی درگیر نشو، چرا که آن‌ها مثل زبالهای هستند که فقط کرمهای کوچکی از آن‌ها میریزد.
بیک ره اهلِ دنیا در ریاستچو کِرمانند در عین نجاست
هوش مصنوعی: افراد دنیا در مقام و قدرت مانند کرمها هستند، هرچند که در ظاهر ممکن است جذاب به نظر برسند، اما در واقع از نجاست و پلیدی سرشارند.
زر و سیم و قبول و کار و بارتنیاید در دم آخر بکارت
هوش مصنوعی: مال و ثروت و مقام و تلاشهایت در لحظههای آخر زندگی هیچکس را یاری نمیکند.
اگر اخلاص باشد آن زمانتبکار آید وگرنه وای جانت
هوش مصنوعی: اگر نیت و صداقت در کارهایت باشد، در آن زمان به تو کمک می‌کند، وگرنه عواقب بدی در انتظار تو خواهد بود.
بهر چیزی که در دنیا کمالستیقین می‌دان که آن در دین وبالست
هوش مصنوعی: هر چیزی که در دنیا به نظر کامل و بی نقص میآید، مطمئن باش که در دین به آن آسیب و ضرر خواهد رسید.