(۱۴) حکایت بشر حافی که نام حق تعالی بمشک بیالود
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به موضوع جستجوی حقیقت و معنویت می‌پردازد. داستان از شخصی به نام "بشر حافی" آغاز می‌شود که در ابتدا دردی در دل دارد، اما در حین راهی که می‌رود، کاغذی با نام خدا می‌بیند. او با یافتن این کاغذ به طرز عجیبی احساس خوشبویی و پاکی می‌کند و نام خدا را با مشک معطر می‌سازد. شب هنگام خواب می‌بیند که به او خطاب می‌شود و به خاطر عشق و پاکی‌اش معرفی می‌شود. در این خواب از او یاد می‌شود که به خاطر تلاشش در جستجوی حقیقت و عشق به خداوند، مورد توجه واقعیات معنوی قرار گرفته است. شاعر در پایان بر این نکته تأکید دارد که هر چیزی از فضل خداوند است و انسان‌ها به تنهایی نمی‌توانند به مقام واقعی خود برسند.
در اوّل روز می‌شد بشرِ حافیز دُردی مست امّا جانش صافی
هوش مصنوعی: در آغاز روز، انسان لخت و عور از شراب مست می‌شد، ولی دلش پاک و بیآلایش بود.
مگر یکپاره کاغذ یافت در راهبر آن کاغذ نوشته نامِ الله
هوش مصنوعی: در مسیر خود تکهای کاغذ پیدا کرده است که بر روی آن نام خدا نوشته شده است.
ز عالم جز جَوی حاصل نبودشبداد و مشک بستد اینت سودش
هوش مصنوعی: او از دنیا چیزی نداشت که بخواهد، فقط سرچشمهای از نعمت یافته بود و این تنها سود او بود.
شبانگه نامِ حق را مردِ حق جویبمشک خود معطّر کرد وخوش بوی
هوش مصنوعی: در دل شب، مردی که به دنبال حقیقت است، نام خدا را با مشک خود خوشبو و معطر می‌کند.
در آن شب دید وقت صبح خوابیکه کردندی به سوی او خطابی
هوش مصنوعی: در آن شب، زمانی که صبح نزدیک می‌شد، خواب نادیدهای دیدم که به طرف او پیامی داشت.
که ای برداشته نام من از خاکبحرمت کرده هم خوش بوی و هم پاک
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر تو نام مرا از خاک برداشتند، تو با کرامت خود هم خوشبو و هم پاک شدهای.
ترا مرد حقیقت جوی کردیمهمت پاک و همت خوش بوی کردیم
هوش مصنوعی: ما تو را به فردی حقیقتجو و با همتی پاک و خوشبو تبدیل کردهایم.
خدایا بس که این عطّارِ خوش گویبعطر نظم نامت کرد خوش بوی
هوش مصنوعی: خدایا، این عطّار با سخنان شیرینش، عطر زیبای نام تو را پخش کرده است و به خوشبو بودنش افزوده.
چه گر عطّار ازان خوش گوی بودستکه نامت جاودان خوش بوی بودست
هوش مصنوعی: اگر عطّار به زیبایی و شیرینی از تو بگوید، به خاطر اینکه نامت همیشه با عطر و خوش بویی شناخته شده است.
تو هم از فضل خاک آن درش کنبنام خویشتن نام آورش کن
هوش مصنوعی: تو نیز از نعمتهای آن درگاه بهرهمند شو و با نام خود، آن را به یادگار بگذار.
که جز از فضل تو روئی نداردگر از طاعت سر موئی ندار
هوش مصنوعی: جز از بخشش تو، هیچ امیدی نیست و اگر از بندگی تو اندک چیزی هم نداشته باشم.