بخش ۱۳ - فغان کردن گل در هجر بلبل و شکایت از روزگار
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی آمدن نسیم صبحگاهی به باغ و زیبایی‌های آن است. بلبل با غم فراق محبوبش، از گل‌ها و زیبایی‌های باغ گلایه می‌کند. او از حسادت سایر پرندگان Speak می‌کند و می‌گوید که حسودان جز نابینایی نصیبی ندارند. بلبل آرزو دارد که دوری و جدایی میان دوستان نباشد و اشاره می‌کند که چرخ زمان می‌تواند موجب جدایی میان دوستداران شود.
نسیم صبحدم آمد به گلشنبه چشمش گلشن آمد همچو گلخن
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی به باغ آمد و در چشمش گل‌ها را مانند یک بوی خوش حس کرد.
گل از بلبل به کلی دست شستهدریده پیرهن در خون نشسته
هوش مصنوعی: بلبل از گل completely دست کشیده و با غم و اندوه، لباسش در خون آغشته شده است.
هزاران خار در پا, دست در گِلفراق بلبلش بنشسته در دل
هوش مصنوعی: در دل من بلبل ناراحت و غمگین نشسته است، در حالی که هزاران خار در پاهایم وجود دارد و دستم در خاک گِل و ناراحتی گرفتار شده است.
چو سرو اندر چمن افتان و خیزانبه زاری زار می‌گفت ای عزیزان
هوش مصنوعی: مانند سرو در باغ، که در حالتی سست و نازک به زمین میافتد و دوباره بر میخیزد، با صدای اندوهگین و نالهای بیقرار، به دوستانش پیغام میدهد.
به هم خوش بود ما را در گلستانحسد بردند بر ما جمله مرغان
هوش مصنوعی: ما در گلستان با هم خوش و شاد بودیم، اما حسادت باعث شد که همه پرندگان به ما حمله کنند.
حسودان را به جز کوری مبادامیان همدمان دوری مبادا
هوش مصنوعی: حسودان را جز بیخبری و کوری چیزی نماند. نباید در میان دوستان و همراهان جدایی باشد.
همینش کار باشد چرخ گردانکه دوری افکند با دوستداران
هوش مصنوعی: این موضوع به این اشاره دارد که زندگی و سرنوشت به گونهای است که برخی افراد با عشق و محبت به دور هم میچرخند و از نشاط و خوبیهای یکدیگر بهرهمند میشوند. این چرخش و دوری که به وجود میآید، نشاندهنده روابط عمیق و تاثیرگذار میان دوستان است.