بخش ۳۸ - در مناجات باری تعالی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش خداوند می‌پردازد و او را دانای عالم و برتری بر همه موجودات می‌داند. شاعر بیان می‌کند که خداوند خالق انسان است و بدون نیاز به ابزار، او را آفریده است. همچنین به رحمت و بخشش خدا اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود گناهان، رحمت خداوند بیش از آن‌هاست. در نهایت، او از خدا می‌خواهد که جهانیان را ببخشد و بر رحمتش بیفزاید.
خداوندا توئی دانای عالمز عالم برتری و از جان عالم
هوش مصنوعی: ای خدا، تو دانای همه چیز هستی، برتر از تمام موجودات و برتر از جان همه انسانها.
نه گیتی بود نی ابلیس و آدمنه عالم بود و نی ذرات عالم
هوش مصنوعی: نه دنیا وجود داشت و نه ابلیس و آدم، نه علمی بود و نه ذرات جهان.
تو آن پروردگار کردگاریکه بی حبر و قلم صورت نگاری
هوش مصنوعی: تو خالق و آفرینندهای هستی که بدون نیاز به ابزار و نوشتار، میتوانی شکلها و تصاویر را بسازی.
به دست خود گل آدم سرشتیبه سر بر سرگذشت ما نوشتی
هوش مصنوعی: با دستان خودت، گل وجود انسان را آفریدی و سرنوشت ما را بر کاغذی نوشت.
بکیوان برکشی آن را که خواهیبخذلان درکشی آن راکه خواهی
هوش مصنوعی: اگر کسی را که میخواهی به زمین بزنی، به این کار متمایل هستی، او را از خود دور کن.
گناهم گر زماهی تا بماه استولیکن رحمتت بیش از گناه است
هوش مصنوعی: گناه من هر چه باشد، هر ماه ادامه دارد، اما رحمت تو از گناهانم بیشتر است.
به بخشی جرم عطار ای خداوندنداری جان اودر غفلت و بند
هوش مصنوعی: ای خداوند، عطار در غفلت و اسیر بندهاست و تو بر او جرمی نداری.
حکیمی و علیمی و قدیمیغفوری و شکوری و حلیمی
هوش مصنوعی: شما فردی با دانش و حکمت، قدیم و با تجربه هستید و همچنین دارای صفات نیکویی چون گذشت و شکرگزاری میباشید.
بیامرزی برحمت جمله عالمکه حی وغافر الذنبی و حاکم
هوش مصنوعی: ای پروردگار، همه موجودات را با رحمت خود بیامرز، که تو زندهکننده و بخشنده گناهان و داور همه چیز هستی.