بخش ۲ - الحکایه و التمثیل
هوش مصنوعی: شخصی با ارزش و امانت‌دار، بیان می‌کند که زمانی که حق و حقیقت را ارائه دهد، زمین و آسمان از بار این امانت که بسیار سنگین است، فرار کرده‌اند. او نگران است که فردی تنها و بی‌همراه نتواند این بار را به دوش بکشد و در نهایت از او برمی‌‌آید که اگر این امانت ننگین باشد، حتی الاغی نیز به زحمت می‌تواند آن را حمل کند. وی به این نتیجه می‌رسد که باید از خطرات آگاه باشد و ببیند آیا واقعاً قادر است این مسئولیت را بر عهده بگیرد یا خیر.
چنین گفت آن عزیزی بادیانتکه تا حق عرضه دادست این امانت
هوش مصنوعی: آن انسان محترم و با درایت گفت که تا زمانی که حق و حقیقت در این امانت به جاست، میتوان به آن اعتماد کرد.
زمین و آسمان زان در رمیدستکه بار عهده آن سخت دیدست
هوش مصنوعی: زمین و آسمان از بار سنگین مسئولیت فرار میکنند، زیرا آن را بسیار دشوار میبینند.
تو تنها آمدی تا آن کشی تواز آن ترسم که خط در جان کشی تو
هوش مصنوعی: تو به تنهایی آمدی تا آنچه را که در دل دارم بگویی، از این میترسم که این حرفها عمیقاً بر جانم تأثیر بگذارد.
اگر اینست امانت ای همه ننگبسی این به کشد ازتو خری لنگ
هوش مصنوعی: اگر این امانت است، پس چه ننگی دارد! این بار سنگین را حتی یک الاغ لنگ هم می‌تواند بکشد.
اگر بی سر شوی این سر بدانیوگرنه گربهٔ از چند خوانی
هوش مصنوعی: اگر بدون سر باشی، میفهمی که خیلی چیزها را نمیدانی، اما اگر از چندین منبع و تجربه مختلف استفاده نکنی، هیچ چیز را به درستی نخواهی فهمید.