بخش ۱ - المقالة السابعه
هوش مصنوعی: این متن به بررسی مفهوم حقیقت و پیش‌اندیشی می‌پردازد. در آن تاکید شده که برای درک حقیقت، انسان باید از خودگذشتگی کند و با درون خود ارتباط برقرار نماید. وقتی که انسان از قید و بندهای مادی جدا شود، می‌تواند به درک عمیق‌تری از عالم وجود برسد و زیبایی‌های واقعی را مشاهده کند. همچنین اشاره می‌شود که در این یگانگی با حقیقت، انسان نباید به نعمت‌های ظاهری فریب بخورد، چرا که آنها بدون حق و نور واقعی معنایی ندارند.
حقیقت چیست پیش‌اندیش بودنز خود بگذشتن و با خویش بودن
هوش مصنوعی: حقیقت در این است که انسان باید از خود عبور کند و به افکار و آگاهیش توجه کند. باید بدانیم که برای رسیدن به درک عمیقتر، باید فراتر از خود و نظراتمان برویم و به دنیای درونی خود نظر کنیم.
اگر جانت برون آید ز صورتببینی هرچ می‌دانی ضرورت
هوش مصنوعی: اگر جانت از جسمت جدا شود، هر آنچه که نیاز داری و می‌دانی را خواهی دید.
حجاب تو نیاید هر دو عالمببینی هر دو عالم را به یک دم
هوش مصنوعی: اگر پرده حجاب تو کنار برود، میتوانی هر دو جهان را در یک لحظه ببینی.
از این صورت اگر بیرون شوی تومه و خورشید محجوبون شوی تو
هوش مصنوعی: اگر از این شکل و ظاهرت خارج شوی، مانند مه و خورشید پوشیده خواهی شد.
چو جانت را مقام نور دادندسر چشم تو سوی حور دادند
هوش مصنوعی: وقتی که جان تو را جایگاه نور بخشیدند، نگاه تو هم به سوی زیباییها و دلبران معطوف شد.
مشو مغرور حور و خلد هرگزکه بی حق نور ندهد خلد هرگز
هوش مصنوعی: به خودت نباید مغرور بشوی به خاطر زیبایی‌های بهشت و حوریها، زیرا بهشت بدون حق و تلاش نخواهد بود و نور و خوشبختی واقعی از آن به دست نمیآید.