بخش ۱۳ - الحکایه و التمثیل
هوش مصنوعی: زنی برای سفر به دور از شوهرش رفت، بدون اینکه همراه و برگی داشته باشد. کسی به او گفت که در تنهایی و فقر قرار دارد، اما او پاسخ داد که تنها نیست؛ زیرا مولایش در نزدیکی اوست. او امیدوار بود که روزی بدون شوهرش به خوبی برسد و یادآوری کرد که مرد باید از زن کم نیاورد. این وضعیت زناشویی را ناحق دانست و بر دردناک بودن این حقیقت تأکید کرد.
زنی بد پارسا، شویش سفر کردنه شویی و نه برگی داشت در خورد
هوش مصنوعی: زنی که نیکوکار نیست، وقتی شوهرش سفر میرود، نه از او خبری میرسد و نه چیزی برای خوردن و زندگی دارد.
یکی گفتش بتنهایی و خوارینه نانی نه زری چون می‌گذاری
هوش مصنوعی: یک نفر به او گفت: در تنهایی و ذلت، نه نانی داری و نه پولی، چرا در این شرایط زندگی میکنی؟
زنش گفتا که تنها نیستم منکه اندر قربت مولیستم من
هوش مصنوعی: همسرش گفت: "من در اینجا تنها نیستم، زیرا در نزدیکیام معلم و راهنمایی وجود دارد."
مرا بی شوی روزی به شود راستکه روزی خواره شد روزی ده اینجاست
هوش مصنوعی: روزی آنقدر به تو وابسته میشوم که به یاد تو هر روز صبح زود بیدار میشوم، چرا که روزی هم خودت در جایی که باید، به یاد من بیدار خواهی شد.
تو ای مرد از زنی کم می‌نماییچنینی و آی تو در وا چرایی
هوش مصنوعی: ای مرد، تو در مقایسه با یک زن خیلی کمتر به نظر میرسی، زیرا در حالتهای مختلف خود را نشان میدهی.
زناشایست و شایست من و توبلاست این بیش وایست من و تو
هوش مصنوعی: این دنیا برای ما که به هم نمیرسیم، پر از مشکلات و دردسرهاست. ما باید با این واقعیت زندگی کنیم که مشکلات ما ناشی از ناهماهنگی میان ماست.