بخش ۱ - المقاله العشرون

هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم زندگی و خواب غفلت اشاره دارد و توصیه می‌کند که انسان‌ها از خواب غفلت بیرون بیایند و بیدار شوند. شاعر می‌گوید که زمانی که مرگ نزدیک است و انسان در خاک می‌افتد، دیگر نمی‌تواند از کارهایی که از دست داده است نالید. او خواهان این است که مردم در زندگی خود قدرت و تحرکی داشته باشند و با جدیت به عبادت و خدمت به خدا بپردازند، زیرا مرگ ناگهانی می‌آید و باید در زمان حیات به فکر آخرت باشند. شاعر همچنین تأکید می‌کند که غفلت از خواب و سکونت در آن، انسان را از حقیقت دور می‌کند و در نتیجه نیاز به بیداری از خواب غفلت را مطرح می‌سازد. وی به اهمیت دعا، نماز و نزدیکی به خدا پرداخته و اشاره می‌کند که انسان باید در دل شب‌های تاریک به راز و نیاز با خدا بپردازد و از زندگی دنیوی خود فاصله بگیرد. در نهایت، شاعر با بیانی تشویقی، انسان‌ها را به بیداری و جستجوی حقیقت فرا می‌خواند.