بخش ۶۸ - از سر گرفتن قصّه
هوش مصنوعی: در این قطعه شاعر به ترجمان نفس و روح انسان اشاره می‌کند و او را به عنوان منبع اسرار و رازها معرفی می‌کند. شاعر به ویژگی‌های این ترجمان اشاره می‌کند که گاهی می‌تواند خوب و گاهی بد باشد، و نقش او در زندگی انسان را بزرگ و حیاتی می‌داند. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که تمامی آثار و جاودانگی از طریق این روح به وجود می‌آید و او را ستایش می‌کند. در انتها شاعر از خواننده می‌خواهد تا داستانی از خسرو بخواند و پایان کار او را بیان کند.
الا ای ترجمان نفس گویاتویی کز تو نشد پوشیده مبدا
هوش مصنوعی: ای ترجمان روح و جان من، تو تنها کسی هستی که از تو هیچ چیزی از آغاز این عالم پنهان نمانده است.
گهی املا کنی اسرار جان راگهی انها کنی راز نهان را
هوش مصنوعی: گاه رازهای درونت را با دیگران در میان میگذاری و گاه آنها را در دل خود نگه میداری.
تو هم دربان جانی هم در دلهم از روی حقیقت همسر دل
هوش مصنوعی: تو هم نگهبان جان منی، هم در دل من جای داری، و هم از روی حقیقت همسر جانم هستی.
لباس لطف در معنی تو پوشینه یک تن با همه گیتی تو کوشی
هوش مصنوعی: تو تنها به ظاهر خود اهمیت نمیدهی، بلکه در عمق وجودت از عشق و محبت آکندهای و در تلاش هستی که این احساسات را به دیگران نیز منتقل کنی.
گهی غوّاص باشی گه گهربارگهی زهر آوری گاهی شکربار
هوش مصنوعی: گاه ممکن است که عمیقاً به جستجوی دانش و حقیقت بپردازی، گاه میتوانی عواطف شیرین و دلنشین را تجربه کنی و گاه هم مشکلات و دردها را به وجود میآوری. به طور کلی، زندگی پر از تغییرات و تجربیات متفاوت است.
بجز آثار تو اندر زمانهنماند هیچ چیزی جاودانه
هوش مصنوعی: جز یاد تو هیچ چیز در دنیا باقی نمیماند و همواره فراموش میشود.
بقا هم از تو یابد آدمیزادهزاران آفرین بر جان تو باد
هوش مصنوعی: انسان به واسطه وجود تو، دائما زنده میماند و شایسته است که بارها برای وجود تو دعا و تشکر کند.
کنون برخوان ز خسرو داستانیبکن انجام کارش را بیانی
هوش مصنوعی: اکنون درباره داستان خسرو صحبت کن و نتیجه کار او را بیان کن.