شمارهٔ ۴
هوش مصنوعی: این اشعار به عظمت و بی‌همتایی خداوند اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هر وصف و عقلی که پیش از این در مورد خداوند بیان شده است، ناقص و محدود است. حتی زیبایی‌های جهان نیز در برابر وجود خالق چیز خاصی نیستند و در نهایت همه چیز به یکتایی و سادگی خداوند برمی‌گردد.
وصفت نه به اندازهٔ عقلِ کَهُن استکز وصفِ تو هر چه گفته آمد، سَخُن است
هوش مصنوعی: صفت تو به اندازهٔ فهم و درک قدیمیها نیست، چون هرچه دربارهٔ تو گفته شده، تنها یک سخن است و نمیتواند تمام ویژگیهای تو را به خوبی بیان کند.
در هر دو جهان هر گلِ وصفت که شکفتدر وادی توحیدِ تو یک خاربُن است
هوش مصنوعی: در هر دو جهان، هر شگل و زیبایی از عشق و محبت تو که پدیدار شود، در حقیقت بهسان یک خار است.