شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این متن به توصیف یگانگی و جایگاه ویژه محبوب می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که محبوبش (یا معشوقش) آنچنان والا و بی‌نظیر است که هیچ چیز نمی‌تواند به پای او برسد. او از شعله سوزان دل کسانی که بی‌توجه به محبوب هستند، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در کنار محبوب، دنیا و آخرت هیچ معنا و ارزشی ندارند، زیرا او همه چیز را در خود جمع کرده و هر دو عالم در مقابل او یکی می‌شود.
وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی استنه لایق سوز دل هر بی نمکی است
هوش مصنوعی: تو که زیباییات تمام عالم را به حیرت واداشته، نمیتوانی هیچ دل بیاحساسی را به سوز و گداز بیندازی.
در جنب تو هر دو کون کی سنجد هیچکانجا که توئی دو کون و یک ذرّه یکی است
هوش مصنوعی: در کنار تو، نه آسمان و نه زمین هیچ ارزشی ندارند. در جایی که تو حضور داری، آسمان و زمین و حتی کوچکترین ذره همگی یکسان هستند.