تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۱۰

ای از تو فلک بی خور و بی خواب شدهوز شوق تو سرگشته، چو سیماب، شده
هر دم ز تو صد هزار دل خون گشتهدل کیست که صد هزار جان، آب شده