شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به غیرقابل دسترسی بودن فهم و درک حقیقی خداوند اشاره میکند. او میگوید که نه عقل و نه فکر به عمق و زیبایی خداوند نمیرسند و هیچکس نمیتواند به کمال او دست یابد، زیرا او بیهمتا و منحصر به فرد است.
نه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسدنه فکر به غایت جمال تو رسد
هوش مصنوعی: عقل و فکر انسان هرگز نمیتوانند به عمق و جاودانگی وجود تو برسند و همواره از درک زیبایی کامل تو ناتوانند.
در کُنْهِ کمالت نرسد هیچ کسیکوغیر تو کس تا به کمال تو رسد
هوش مصنوعی: هیچکس جز خودت نمیتواند به کمال و عظمت تو برسد؛ زیرا در عمق و حقیقت کمال تو، کسی دیگر وجود ندارد که بتواند به آن مقام دست یابد.