شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به زیبایی و لطف خداوند اشاره می‌کند که باعث رونق بهشت است و از طرفی، خشم او می‌تواند دوزخ را آتشین کند. او به این نکته نیز اشاره می‌کند که اگر بخواهیم درد و رنج‌های خود را به تصویر بکشیم، باید به یاد داشته باشیم که سال‌ها با این مشکلات زندگی کرده‌ایم.
ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزیدوزخ ز تف آتش قهرت سوزی
هوش مصنوعی: وجود تو به قدری زیبا و دلنشین است که خود بهشتی را میسازد، و در عین حال، خشم و قهرت می‌تواند مانند آتش دوزخ، انسان را بسوزاند.
گرنامهٔ دردِ تو فرو باید خواندپنجاه هزار ساله دارم روزی
هوش مصنوعی: اگر بخواهم درد تو را بنویسم و بیان کنم، باید تا مدتها و سالهای زیادی وقت صرف کنم، چون این درد بسیار عمیق و طولانی است.