تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۴۳

هم بر کف ودود، مُلْک بتوانی راندهم با همه، هم بی همه، بتوانی ماند
گر مُهر نهادم ازخموشی بر لبتو نامهٔ سر به مُهر بتوانی خواند