شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به حقایق عمیق زندگی و شناخت انسان‌ها اشاره می‌کند. او می‌سازد که خداوند از کمالات و ویژگی‌های همه انسان‌ها، چه پیر و چه جوان، آگاه است و به درستی می‌داند که زبان بی‌زبانان چیست. او خود را ناتوان از بیان تمام این معانی می‌داند و در عین حال به درک عمیق خداوند ایمان دارد.
ای آن که کمال خرده دانان دانیخاصیتِ پیران و جوانان دانی
هوش مصنوعی: ای کسی که به خوبی میدانی که نواقص و محدودیتهای خردهدانان چیست و خصوصیات و ویژگی‌های پیران و جوانان را میشناسی.
گردر وصفت زبانم از کار بشددانم که زبان بی زبانان دانی
هوش مصنوعی: در وصف تو، زبانم از کار افتاده است و میدانم که انسان‌ها بدون زبان هم میتوانند احساساتشان را بیان کنند.