شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به شخصی اشاره میکند که قدرت و سلطهای دارد و از دل او به خوبی باخبر است. او میگوید که اگر حتی نتواند به صراحت احساساتش را بیان کند، آن شخص قادر است احساسات پنهان و ناگفته او را درک کند.
ای آن که به حکم، ملک میرانی تووز دل، خطِ نانوشته، میخوانی تو
هوش مصنوعی: ای آن کس که با قدرت و فرمان خود، حکومت را اداره میکنی و از قلبت، مطالبی را میخوانی که هنوز بر روی کاغذ نیامده است.
گر باتو نگویم که چگویم در دلنا گفته وناشنیده میدانی تو
هوش مصنوعی: اگر با تو صحبت نکنم، میدانی که در دل چه چیزهایی ناراحت و ناگفته دارم.