شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر عشق و محبت عمیق شاعر به معشوق است. شاعر میگوید که جان او به عشق معشوق می‌زند و تمام جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. حتی اگر زبان او قادر به بیان شکر و محبت نباشد، موهای او هر کدام به گونه‌ای دیگر این احساسات را منتقل می‌کنند. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده‌ی شدت و عمق احساسات عاشقانه است.
جان حمد تو از میانِ جان میگویدمستغرق تو هر دو جهان میگوید
هوش مصنوعی: وجود من، به خاطر تو، از عمق وجودش و از درون جان، حمد و ستایش تو را فریاد می‌زند. این حالت از عشق و شیدایی، من را در دو جهان غرق کرده است.
گر شکرِ تو این زبان نمیداند گفتیک یک مویم به صد زبان میگوید
هوش مصنوعی: اگر زبانم نتواند شکر تو را بیان کند، یک یک موی من به صد زبان آن را میگوید.