شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رابطه عمیق و ناگسستی که میان دو انسان وجود دارد، اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که جان و دل خود را در راه خدا وقف کرده است و در این میان می‌گوید که نمی‌تواند بگوید که او متعلق به دیگری است یا دیگری به او تعلق دارد. این رابطه به قدری عمیق است که هر یک از طرفین می‌توانند هر آنچه می‌خواهند انجام دهند.
در ملک دو کون پادشاهی میکنجان و دل ما وقف الهی میکن
هوش مصنوعی: در جهان دو ویژگی اصلی وجود دارد: جان و دل ما را برای خدمت به خدا وقف کردهایم و در این راستا سلطنت و فرمانروایی میکنیم.
چون مینتوان گفت که تو زان منیمن زان توام تو هرچه خواهی میکن
هوش مصنوعی: تو نمیتوانی بگویی که من متعلق به توئم و من هم نمیتوانم بگویم که تو متعلق به منی. تو هر کاری که بخواهی میتوانی انجام دهی.