شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این بیت شعر بیانگر این است که غم و درد معشوق ارزش بیشتری از تمام جهان دارند. شاعر خود را در مقام خاکی می‌داند که در حضور معشوق قرار دارد و اعتقاد دارد که حتی یک ذره از آن خاک به اندازه‌ی صد هزار جان ارزشمند است. به عبارتی، عشق و ارتباط با معشوق برای شاعر بسیار ارزشمندتر از هر چیز دیگری است.
ملکِ غم تو هر دو جهان بیش ارزددردِ تو شفاء جاودان بیش ارزد
هوش مصنوعی: غم و اندوه تو به اندازهای ارزشمند است که تمام جهان را در برابرش ناچیز میکند، و درد تو به اندازهای شفا و آرامش میآورد که همیشگی و با ارزشتر از هر چیز دیگری است.
من خاکِ دَرِ توام، که خاکِ درِ تویک ذره به صد هزار جان بیش ارزد
هوش مصنوعی: من مانند گرد و غبار در درگاه تو هستم و این گرد و غبار حتی به اندازه یک ذره، به ارزش صد هزار جان میارزد.