شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به گم شدن در عشق و محبت معشوق اشاره میکند. او بیان میکند که درد و رنج ناشی از عشقش بسیار بوده و حتی فکر کردن به معشوق برایش کافی و ارزشمند است. او از آنچه که در جهان وجود دارد خسته شده و تمام توجه و دلباختگیاش به معشوق است.
گم گشتن خود، از تونشان بس بودمسودای توام ازتو زیان بس بودم
هوش مصنوعی: من از دست دادن خود را در تو میبینم و این برایم کافی است، اما آرزوی تو برای من دردسر و ضرر بوده است.
چند از دو جهان کز دو جهان بس بودماندیشهٔ تو قبلهٔ جان بس بودم
هوش مصنوعی: مدت زیادی در فکر و خیال تو بودم و بهراستی که اندیشهٔ تو برای من مانند قبلهای بود که به آن سمت راه مییابم. زندگیام به تو وابسته بود و دیگر به چیزهای دنیا اهمیت نمیدادم.