شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر دو حالت دل شاعر است. در حالت اول، دل او بدون یاد معشوق مانند سایه‌ای در زیر نور خورشید است که بی‌قرار و بی‌هدف است. اما با یاد معشوق، دل او به امیدی دست می‌یابد. همچنین، شاعر می‌گوید هر چیزی که در دل خود می‌کارد، تنها یاد معشوق می‌تواند به آن معنا و زندگی ببخشد و بدون یاد او، آن‌ها فقط حسرتی مادام‌العمر خواهند بود.
بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید استبا یادِ تو در نهایتِ امید است
هوش مصنوعی: دل بدون یاد تو مانند سایه‌ای در برابر خورشید است، اما با یاد تو در اوج امید و روشنایی قرار دارد.
هر تخم که در زمین دل کاشتهامجز یاد تو تخمِ حسرتِ جاوید است
هوش مصنوعی: هر دانهای که در دل و وجودم کاشتهام، به جز یاد تو، حسرتی جاودان است.