شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناشناخته بودن سرنوشت خود اشاره می‌کند و از احساس استیصال و دیوانگی ناشی از بی‌خبری سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره دارد که وقتی به علل و دلایل کارها اهمیت ندهیم و فقط به خوب و بد بی توجه باشیم، بهتر است از قید و بندهای خوب و بد رها شویم و او را بپذیریم.
چون بیخبرم که چیست تقدیر مرادیوانگی آورد به زنجیر مرا
هوش مصنوعی: زمانی که از سرنوشت خود بیخبرم، این ناآگاهی و عدم اطلاع از آیندهام مرا به حالت دیوانگی کشانده و به زنجیر و خیالاتی سردرگم گرفتار کرده است.
چون کار به علّت نکنی با بد و نیکترکِ بد و نیک گیر و بپذیر مرا
هوش مصنوعی: اگر به خاطر علتی هیچ کاری انجام ندهی، با اعمال خوب و بد روبرو خواهی شد. از کارهای بد و نیک فاصله بگیر و مرا بپذیر.