شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از محبت و لطفی که از طرف محبوبش دریافت می‌کند صحبت می‌کند. او می‌گوید که با وجود همه نواقص و بدی‌هایی که ممکن است در او ببیند، محبوبش همچنان از او محافظت می‌کند و به او توجه دارد. این نشان‌دهنده‌ی اعتماد و محبت عمیق شاعر به محبوبش است.
هم حلهٔ فضل در برم میداریهر افسرِ حفظ بر سرم میداری
هوش مصنوعی: تو همواره با فضیلت خود مرا میپوشانی و مانند یک محافظ، به طور دائمی در کنارم هستی.
هر چند زمن بیش بدی میبینیهر دم به کرم نکوترم میداری
هوش مصنوعی: هرچند که تو هر روز بدیهای مرا مشاهده میکنی، اما با لطف و محبت خود، از من به نیکی یاد میکنی.