شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جستجوی معشوق و عشق می‌پردازد و حالت آوارگی خود را در این مسیر بیان می‌کند. او از دل خود که در آتش عشق می‌سوزد، درخواست نجات دارد و به مرگ نفس‌هایی که همچون آتش‌پرستان به دنبال لذت‌های زودگذر هستند، اشاره می‌کند. در واقع، شاعر حسرت و longing خود را برای یافتن عشق حقیقی و رهایی از آلام بیان می‌کند.
ای در هر دم دو صد جهان پر چارهدر وادی جست و جوی تو آواره
هوش مصنوعی: ای کسی که در هر لحظه، دو صد جهان پر از مشکل را در راه جستجوی خود میگذرانی و آوارهای، تمام زندگیات در پی توشهای برای این جستجوست.
آتشکدهٔ دلِ مرا باز رهاناز صحبتِ نفسِ گبرِ آتش خواره
هوش مصنوعی: دل من مانند آتشکدهای است که باید از تأثیرات منفی و آتش افروزان دور بماند. خواهش میکنم مرا از صحبت و همراهی با کسانی که به دنیا و لذات آن وابستهاند، رها کن.