شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالتی صحبت میکند که نه نفس خود او به او کمک میکند و نه خداوند از او راضی است. او از خداوند درخواست میکند که به او کمک کند تا از این وضعیت نجات یابد، زیرا در عمر طولانیاش حتی یک لحظه که در آن رضای خدا باشد، نیافته است.
یا رب چو مرا ز نفسِ خود سود نبودو او نیز ز من به هیچ خشنود نبود
هوش مصنوعی: پروردگارا، وقتی که خودم از نفس خود بهرهای ندارم و او هم از وجود من خوشنود نیست، چه باید بکنم؟
زین سگ برهان مرا درین عمرِ درازیک دم که رضای تو در آن بود نبود
هوش مصنوعی: ای کاش از این زندگی بیهدف و طولانی رها شوم، چرا که حتی یک لحظه که در آن رضایت تو باشد، وجود ندارد.