شمارهٔ ۱۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عظمت و وسعت آسمانها و زمینها یاد میکند که همه پر از وجود خداوند هستند. او به زندگی و دلش اشاره میکند و بیان میکند که گرچه دستی خالی دارد، ولی همه چیز در هر دو جهان به وسیله او پر است و وجودش را از او میداند.
ای هفت زمین و آسمانها ز تو پُرچون مینشود کام و زبانها ز تو پُر
هوش مصنوعی: ای زمینها و آسمانها، همه از وجود تو پر شدهاند. چگونه ممکن است دلها و زبانها از عشق و یاد تو خالی باشند؟
ای زندگی دلم روا میداریمن دست تهی، هر دو جهانها ز تو پُر
هوش مصنوعی: ای زندگی، به من احتیاج داری، با اینکه هیچ چیز ندارم، ولی همه چیز از توست.