شمارهٔ ۹
هوش مصنوعی: این اشعار به رحمت و لطف خداوند اشاره دارند. شاعر از خداوند می‌خواهد که با وجود گناهان و نافرمانی‌های انسان‌ها، نظر رحمت خود را از آنان برنگرداند و بر آنان پشتیبانی کند. در واقع، شاعر اعتراف می‌کند که عصیان از اوست، ولی رحمت و لطف الهی بر او جاری است.
ای رحمت عالمین، رحمت از تستعصیان از ما، چنان که عصمت از تست،
هوش مصنوعی: ای رحمتی که بر تمام جهانیان گستردهای، رحمت از توست و سرپیچی از ماست، مانند اینکه پاکی و معصومیت نیز از تو نشأت میگیرد.
لطفی بکن و روی مگردان از ماچون پشتی عاصیان امت از تست
هوش مصنوعی: لطفی کن و از ما رو برنگردان، چرا که تو پشتی و یاور خطاکاران این جامعه هستی.