شمارهٔ ۲۲

هوش مصنوعی: در این بیت شعر به بیان وضعیت دل انسان پرداخته شده است. شاعر می‌گوید هر دلی که در این دایره (دنیا) بی‌حالت و سرگشته است، در واقع در دریا (عالم وجود) غرق است. در هر لحظه هزاران موج از این دریا برخاست می‌کند، اما در نهایت این دریا آرامش خود را به دست می‌آورد. به طور کلی، این شعر به تضاد بین آشفتگی و آرامش درونی اشاره دارد.