شمارهٔ ۲۷
هوش مصنوعی: شعر درباره مرغی است که از دریا مینوشد و درد و رنج زیادی متحمل شده است. مرغ تصمیم میگیرد که برای رفع تشنگیاش به دریا برود، اما در نهایت تنها یک قطره آب را به دست میآورد و در دریا غرق میشود. این شعر نماد ناامیدی و ناکامی در تلاش برای رسیدن به خواستههاست.
مرغی که بدید از می این دریا دُردعمری جان کند و ره سوی دریا بُرد
هوش مصنوعی: پرندهای که از شراب این دریا خبر دارد، سالهای زیادی با زحمت زندگی کرده و حالا به سمت دریا پرواز میکند.
گفت: «اینهمه آب را به تنها بخورم»یک قطره بدو رسید و در دریا مُرد
هوش مصنوعی: او گفت: «چقدر میتوانم از این همه آب بنوشم؟» اما یک قطره به او رسید و در دریا ناپدید شد.