شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بررسی کلیت وجود و اجزای آن می‌پردازد. او به این نتیجه می‌رسد که در هر جز از این کل، دو جنبه یا دو کُن وجود دارد. او این کل را به یک دریا تشبیه می‌کند که بدون سر و پا است و هرچه بیشتر در آن غور کند، بیشتر دریا را مشاهده می‌کند. به طور کلی، این شعر به یگانگی و پیچیدگی هستی اشاره دارد.
آن کل که بدو جنبش اجزا دیدمدر هر جزوش دو کون پیدا دیدم
هوش مصنوعی: من در کل هستی، حرکتی از اجزا مشاهده کردم و در هر کدام از آن اجزا، دو سمت و جهت متفاوت را دیدم.
چون دریایی بی سر و بی پا دیدمچندان که برفتم همه دریا دیدم
هوش مصنوعی: وقتی که به دریا نگاه کردم، آن را بینیاز از هرگونه شکل و شمایل دیدم. هر چه بیشتر به عمق آن نفوذ کردم، عظمت و وسعتش را بیشتر احساس کردم.