تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۵

هر دل که به بحرِ بینشانی افتاددر روغنِ مغزِ زندگانی افتاد
زان کون که جای غایبان بود گذشتدر عینِ حضورِ جاودانی افتاد