تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۲۴

تا نفس پرستی تو را غم بیش استور دل داری ملک تو هر دم بیش است
چه جای دو عالم است کانجا که دل استهر ذرّه ز صد هزار عالم بیش است