تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۵۷

گر تشنهٔ بحری به گهر ایمان دارچون بحر شدی گهر میانِ جان دار
ور دریایی به جز کفی موج مزنپس چون دریا، گوهرِ خود پنهان دار