تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۷۴

چون نیست، گر از پیش روی، پیشانتور راه ز پس قطع کنی پایانت
صد راه ز هر ذرّه همی برخیزدتا خود به کدام ره درافتد جانت