شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: این ابیات به بیان حالتی از دل خسته و روح نگران می‌پردازند. شاعر می‌گوید که سال و ماه، که نماد گذر زمان هستند، دیگر اهمیتی ندارند و فرد از درک نیک و بد زندگی دور شده است. همچنین، اندیشه‌های دیگران به دلیل فرو رفتن در افکار معشوق از ذهنش زدوده شده است. در واقع، شاعر به عمق تأثیر عشق و تفکر درباره معشوق اشاره می‌کند.
دل خستهٔ سال و بستهٔ ماه نماندفانی شد و از نیک و بد آگاه نماند
هوش مصنوعی: دل خسته از سالها و ماههای گذشته دیگر باقی نماند و از خوبیها و بدیها هم آگاهی نداشت.
از بس که فرو رفت به اندیشهٔ تواندیشهٔ غیر را در او راه نماند
هوش مصنوعی: به دلیل افکار عمیق و مداوم دربارهٔ تو، دیگر هیچ تفکری غیر از تو در ذهن او جایی ندارد.