شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به احساسات متناقض خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که نه به تنهایی احساس خوشبختی می‌کند و نه در کنار معشوق، بلکه در وضعیتی عجیب و سردرگم قرار دارد. این حس نبودن و عدم تعلق باعث می‌شود که او در بین حال و هواهای مختلف سرگردان باشد.
جانا نه یکیام نه دوام اینت عجب!نه کهنهٔ عشقم نه نوام اینت عجب!
هوش مصنوعی: عزیزم، نه من متعلق به زمان خاصی هستم و نه عشق ما پایدار است. این موضوع عجیب است! نه عشق قدیمی من است و نه عشق جدیدی در کار است.
پیوسته نشسته میروم اینت عجب!نه با توام و نه بیتوام اینت عجب!
هوش مصنوعی: من همیشه در حال رفتن هستم، اما همچنان نشستهام، این خیلی عجیب است! نه در کنار تو هستم و نه به یاد تو، این واقعاً عجیب است!