شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که انسان‌ها در وجود و ماهیت خود به خداوند وابسته‌اند. خطاب به خداوند می‌گوید که ما در هر دو دنیا (مادی و معنوی) جزئی از تو هستیم و همه چیز از تو نشأت می‌گیرد. بنابراین، ما همان‌گونه که تو وجود داری، ما نیز به تو متصل هستیم و در حقیقت خود را در تو می‌یابیم.
ای آن که بلی گوی الست از ماییدر هر دو جهان بلند و پست از مایی
هوش مصنوعی: ای کسی که در عالم وجود، در هر دو بعد آسمانی و زمینی از ما هستی و همیشه به ما مرتبطی.
بندیش که ما ترا چو ماییم همهبه زانکه تو خویش را، چو هست از مایی
هوش مصنوعی: به یاد بیاور که ما از تو جدا نیستیم و به نوعی مانند هم هستیم. زیرا تو نیز از آنچه که هستی، به ما وابستهای.