تناجی
عطار نیشابوری

شمارهٔ ۸

عمری به امید در طلب بنشستیمدر فکرت کار روز و شب بنشستیم
صد بحر چو نوشیده شد از غیرت خلقلب بستردیم و خشک لب بنشستیم